Το Europa League τελείωσε, η United το πήρε.

Ο ισχυρός, το φαβορί επικράτησε, αν και οι πιτσιρικάδες του Άγιαξ είχαν περισσότερες πάσες και περισσότερες τελικές.

Ο Μουρίνιο απέδειξε άλλη μια φορά πως είναι ο special one, ο Πογκμπά ότι αξίζει τα λεφτά του, ο Μικιταργιάν (ή όπως γράφεται στα ελληνικά) έκλεισε τα στόματα όσων τον αποκαλούσαν μόνιμα τραυματία και ο Ρούνεϊ είπε ένα άτυπο αντίο όταν μπήκε σαν αλλαγή στο 87.

Η United ξαναγύρισε στους τίτλους, πρώτη φορά μετά την αποχώρηση του Sir Alex, κλείνει στόματα για την έκτη θέση, ξεπερνάει τους δύο χαμένους τελικούς και κερδίζει επιτέλους και ένα κύπελλο ΟΥΕΦΑ (ή europa league) και η χαρά επιστρέφει, έστω και για λίγο, στο πολύπαθο Μάντσεστερ.

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, κανέναν από αυτά δεν είναι. Το θέμα είναι ένας διάλογος του γράφοντος με την μητέρα του λίγα δευτερόλεπτα πριν το γκολ.

Παίρνει λοιπόν την μπάλα ο Πογκμπά και κατευθύνεται στην μεγάλη περιοχή, γυρνάω, την κοιτάω και της λέω «γκολ» και δύο δευτερόλεπτα μετά η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα.

Όλα τα άλλα είναι ιστορία.

Guardian of the GavlaxyΠοδόσφαιροManchester United,Πογκμπά,ποδόσφαιρο,χιούμορΤο Europa League τελείωσε, η United το πήρε. Ο ισχυρός, το φαβορί επικράτησε, αν και οι πιτσιρικάδες του Άγιαξ είχαν περισσότερες πάσες και περισσότερες τελικές. Ο Μουρίνιο απέδειξε άλλη μια φορά πως είναι ο special one, ο Πογκμπά ότι αξίζει τα λεφτά του, ο Μικιταργιάν (ή όπως γράφεται στα ελληνικά) έκλεισε τα στόματα όσων τον αποκαλούσαν μόνιμα τραυματία και ο Ρούνεϊ είπε ένα...Publica fama non semper vana