Η Ευρώπη επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της στο πρώτο εγχείρημα της ανθρωπότητας με σκοπό την πλανητική άμυνα: την αποστολή Πρόσκρουσης Αστεροειδών και Αξιολόγησης Ανακατεύθυνσης (Asteroid Impact and Deflection Assessment – AIDA). Ο Ευρωπαικός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) θα συμμετέχει με την αποστολή “Ήρα” (Hera), που πρόκειται να αξιολογήσει τα αποτελέσματα της αποστολής DART που κατασκευάζεται αυτήν τη στιγμή από τη NASA. Το DART είναι το διαστημόπλοιο που πρόκειται να προσκρούσει σε ένα μικρό φεγγάρι του αστεροειδή Didymos και η Ήρα θα το συναντήσει πέντε χρόνια μετά την πρόσκρουσή του, το 2027. Μέρος της κοινής αυτής προσπάθειας μεταξύ της NASA και της ESA, θα είναι και η Ελλάδα και συγκεκριμένα, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Η συνολική αποστολή AIDA έχει σκοπό να μελετήσει τις επιπτώσεις της πρόσκρουσης του DART στην επιφάνεια του λεγόμενου Didymoon, με απώτερο στόχο την διοργάνωση ενός σχεδίου προστασίας από κατευθυνόμενα προς τη Γη αντικείμενα, όπως μετεωρίτες και άλλα ευμεγέθη σώματα που μπορούν να προκαλέσουν καταστροφές σε τοπική ή παγκόσμια κλίμακα. Η Ήρα θα πετάξει κοντά στο μικρό φεγγάρι Didymoon, χαρτογραφώντας ολόκληρη την επιφάνειά του με διακριτική ανάλυση μερικών μέτρων. Παράλληλα, πρόκειται να χαρτογραφήσει και την επιφάνεια του κύριου αστεροειδούς Didymos, παρέχοντας σημαντικά δεδομένα από δύο αστεροειδείς με μία αποστολή, ταυτόχρονα. Ακόμα, θα χαρτογραφήσει το σχήμα του κρατήρα που θα προκληθεί από την πρόσκρουση του DART, λειτουργία ιδιαίτερα χρήσιμη, καθώς θα βοηθήσει το σχεδιασμό μελλοντικών αποστολών ανακατεύθυνσης επικίνδυνων αστεροειδών. Επιπλέον, θα προσδιορίσει τις επιφανειακές ιδιότητες και την εσωτερική δομή του αστεροειδούς, συλλέγοντας δεδομένα για τη φύση του εδάφους του και τον τρόπο με τον οποίο αυτή μεταβάλλεται προς μεγαλύτερα βάθη.

Με άλλα λόγια, τα κύρια επιστημονικά ερωτήματα που τίθενται είναι τα εξής:

• Τι μπορούμε να μάθουμε για το πορώδες, την πυκνότητα, την επιφανειακή και εσωτερική δομή του Didymoon και τον τρόπο με τον οποίο θα αλλάξει η τροχιά και η ταχύτητά του μετά την πρόσκρουση;
• Πόση από την κινητική ενέργεια του διαστημοπλοίου θα χαθεί στην επιφάνεια ή θα μεταφερθεί στο υλικό που εκτοξευθεί;
• Μπορούμε από το ρυθμό αλλαγής της ταχύτητας του διαστημοπλοίου κατά την πρόσκρουση να μάθουμε πληροφορίες για το αντικείμενο-στόχο που είναι κατά τα άλλα διαθέσιμες μόνο από επίγειες παρατηρήσεις;

Στο παρακάτω βίντεο (στα αγγλικά), υπάρχει μία καλλιτεχνική απεικόνιση της αποστολής και μία γραφική αναπαράσταση των λειτουργιών της.