Αυτή η άβυσσος αποτελούσε ένα μέρος ανεξερεύνητο για εμάς. Έναν κόσμο που γνωρίζαμε ότι υπάρχει, αλλά δεν είχαμε καταφέρει να δούμε ποτέ. Ζήσαμε, ωστόσο, ώστε σήμερα, το Event Horizon Telescope (EHT), το οποίο χρησιμοποιεί ένα δίκτυο τηλεσκοπίων που βρίσκονται σε ολόκληρη τη Γη, μετατρέποντας τον πλανήτη σε ένα τεράστιο ραδιοτηλεσκόπιο, να μας χαρίσει αυτή την πραγματική εικόνα μιας μαύρης τρύπας.

Το φως που απεικονίζεται σ’αυτή τη φωτογραφία δεν προέρχεται από τη μαύρη τρύπα – μια μαύρη τρύπα δεν εκπέμπει φως, όπως δηλώνει και το όνομά της. Αντιθέτως, η εικόνα δείχνει το περίγραμμα της μαύρης τρύπας, μπροστά σε ένα φόντο θερμής και λαμπερής ύλης, που έλκεται από την τρομακτικής δύναμης βαρυτική έλξη της μαύρης τρύπας.

Το 2017, 8 τηλεσκόπια που συνεργάζονται υπό το EHT, παρατήρησαν 2 υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, μία στο κέντρο του Γαλαξία μας, που ονομάζεται Τοξότης Α* και μια πολύ μεγαλύτερη στο κέντρο ενός άλλου γαλαξία, του Μ87.

Αυτή η εικόνα απεικονίζει τη μαύρη τρύπα που βρίσκεται στον Μ87, σε απόσταση περίπου 55 εκατομμυρίων ετών φωτός. Η μαύρη τρύπα στον Μ87 είναι πιο εύκολο να παρατηρηθεί, γιατί αν και βρίσκεται πολύ πιο μακριά από την Τοξότης Α*, είναι επίσης πολύ μεγαλύτερη και έχει λιγότερη ύλη που στρέφεται γύρω της. Όσο αφορά τη συγκεκριμένη εικόνα, μπορεί να είναι λίγο θολή, αλλά είναι ένα απίστευτο τεχνικό επίτευγμα, που για να συμβεί ήταν αναγκαία η συνεργασία επιστημόνων κυριολεκτικά από κάθε “γωνιά” του πλανήτη.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και ο φωτεινός δακτύλιος γύρω από τη μαύρη τρύπα, ο οποίος επιβεβαιώνει, μέσω του σχήματός του, την πρόγνωση από τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Einstein, ότι η ισχυρή βαρυτική έλξη μιας μαύρης τρύπας ουσιαστικά κάνει το φως να λυγίζει γύρω από αυτήν, κάνοντας έτσι την πλευρά που περιστρέφεται προς το μέρος μας να μοιάζει πιο φωτεινή από την πλευρά που περιστρέφεται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Οι εικόνες από τον ορίζοντα των γεγονότων (βλ. αναλυτικότερη επεξήγηση στο σχετικό άρθρο για τον Stephen Hawking) έχουν ιδιαίτερη σημασία, γιατί βοηθούν στην επαλήθευση της γενικής σχετικότητας, η οποία είναι αυτή που ορίζει τη συμπεριφορά της βαρύτητας όταν αφορά πολύ μεγάλα αντικείμενα. Ξέρουμε ότι η γενική σχετικότητα δε συμβαδίζει με την κβαντομηχανική, που περιγράφει αντιθέτως τα πολύ μικρά, όπως για παράδειγμα την άκρη μιας μαύρης τρύπας, όπου η βαρύτητα είναι πιο ισχυρή από οποιοδήποτε άλλο σημείο γνωρίζουμε. Αυτή ωστόσο είναι η πρώτη εικόνα που δείχνει ότι οι ορίζοντες των γεγονότων είναι πραγματικοί.

Αυτή είναι μια εικόνα που σπρώχνει τα όρια της αναζήτησής μας πίσω από τα όριά της.