Με τον The Mute μας συνδέει μια χρόνια φιλία. Έχουμε κάνει πάρα πολλές κουβέντες μαζί γενικά και ειδικά όταν ήμασταν μαζί φαντάροι (ναι χωρίς να ξέρουμε και εμείς τον λόγο είχαμε πάει κάποτε). Συχνά μιλούσαμε για μουσική, για ταινίες αλλά και video games πάντα με την παρουσία μουσικής και της μεγάλης μας αγάπης της μπύρας. Με αφορμή την κυκλοφορία της τρίτης του προσωπικής δουλειάς κάναμε μια ακόμα φιλική κουβέντα αλλά αυτή τη φορά είπαμε να την μοιραστούμε και με κόσμο.

Q. Τι νοσταλγείς από εκείνη την εποχή που ήσουν στα πρώτα βήματα δημιουργιών; Γενικά νοσταλγείς;

A. Ευτυχώς από τότε μέχρι τώρα ρε παιδί μου με διακατέχει η ίδια αγάπη και όχι η άγνοια. Την κάθε καινούρια δουλειά την βλέπω με ίδιο πάθος και ίδια αγάπη του ερασιτέχνη και πάντα σαν κάτι καινούριο. Γενικά δε νοσταλγώ και τίποτα… Είναι όλα σαν κύκλος και ταξίδια.

Q. Πες μας έτσι μερικά λόγια για το πως σε φλέρταρε και σε κέρδισε η μουσική.

A. Αυτό ήταν… δε μπορώ να θυμηθώ ακριβώς πως έγινε… Ήτανε αυτό το πράμα, όλος ο κόσμος αυτός μου φάνταζε πολύ μαγικός και ήθελα να είμαι μέρος του. Αυτό με κέρδισε ουσιαστικά.

Q. Τρίτη προσωπική σου δουλειά με τίτλο Ωmega που κυκλοφορεί σε κασέτα αλλά και περιορισμένη έκδοση… Μίλησε μας γι’ αυτήν και τι δηλώνει το Ωmega… Βάζεις τέλος σε κάτι;

A. Λοιπόν αυτή είναι η τρίτη μου προσωπική δουλειά, κυκλοφορεί σε περιορισμένο αριθμό των των 50 κασετών από την ‘’Nutty Wombat’. Το Ωmega είναι μια τελεία που μπήκε σε έναν προηγούμενο ήχο και μια αρχή σε κάτι άλλο. Βασίστηκε περισσότερο στο sound design με διάφορα μέσα που δούλεψα όπως τα συνθεσάιζερ, αναλογικά και ψηφιακά. Ένα καινούριο μονοπάτι σα να λέμε που με κάνει πολύ χαρούμενο.

Q. Θέλω να μου πεις για το ‘’φετίχ’’ που έχεις με τις συσκευασίες των album σου, αλλά και πόσος κόσμος πιστεύεις έχει ακόμα κασετόφωνο σήμερα ρε συ; Η επιλογή της κασέτας δεν είναι σα να πας να πέσεις από γκρεμό;

A. Γενικά με τις συσκευασίες είναι σα να έχω ένα χαλίκι στο παπούτσι μου που με ενοχλεί. Σα να λέμε, θέλω να κάθομαι να σκέφτομαι όχι πρωτότυπες ιδέες αλλά τι διαφορετικό να κάνω τώρα. Αυτό με τρώει, αυτό με χτυπάει. Γενικά υπάρχει ένα ρεύμα που ακολουθεί την κασέτα, αλλά και ένας πυρήνας κασετοφάγων που αποζητάει αυτό το φορμά.

Q. Η τρίτη σου προσωπική δουλειά είναι χρονικά πολύ κοντά με την δεύτερη. Είναι κλισέ, αλλά ποιες ήταν οι πηγές έμπνευσης;

A. Ναι είναι πολύ κοντά, η προηγούμενη βγήκε τον Ιούνιο και αυτή τον Νοέμβριο. Δεν έχει να κάνει με την έμπνευση αλλά μ’ αυτό το νέο τρόπο που εργάζομαι… Εργάζομαι… Συνθέτω μουσική βασικά. Ο οποίος έτυχε και βγήκε επειδή κάνω διάφορες δοκιμές για διάφορα software και όργανα από διάφορες εταιρίες που μου τα στέλνουν. Έτσι ανακάλυψα έναν τρόπο στον οποίο μπορώ να δημιουργώ και έτσι βγήκε πολύ φυσικά.

Q. Τα video games… είναι μεγάλη μου αγάπη όπως και δική σου. Πως είναι να κάνεις μουσική σε video games, περιέγραψε το μας λίγο να καταλάβουμε και τι είναι πάνω κάτω…

Και τι έχεις να πεις σε όσους λένε πως τα video games είναι για παιδιά;

A. Να πούμε ότι όποιος ασχολείται με αυτόν τον τομέα δεν κάνει μόνο τη μουσική. Κάνει όλα όσα έχουν να κάνουν με τον ήχο, από ατμόσφαιρες, κεραυνούς, βροχή, πουλιά, ζώα… οπότε δεν είναι μόνο η μουσική. Τώρα μόνο στη μουσική… Είναι σαν λευκός καμβάς. Αν και έχεις μια γραμμή το τι πρέπει να γίνει… Άλλες φορές στο κοτσάρει ή άλλες θα βγει μέσα από κουβέντα. Οι περισσότεροι άνθρωποι που θα σου αναθέσουν κάτι τέτοιο δεν ξέρουν από μουσική, άρα θα σου πουν κάτι του τύπου ‘’κανε μου μια θλιμμένη μουσική’’ άρα είσαι σα να λέμε ελεύθερος να κάνεις ότι θέλεις. Και τα video games… Όχι… δεν είναι μόνο για παιδιά, είναι ένα τεράστιο κομμάτι θα λέγαμε (σε παγκόσμιο επίπεδο κιόλας) της διασκέδασης και της ψυχαγωγίας. Αυτό νομίζω έμεινε από τις κονσόλες που τις έπαιρναν δώρο για τα παιδιά, αλλά πάντα κρυφοκοίταζαν και οι γονείς.

Q. Οι Barbara’s Straight Son σε τι κατάσταση βρίσκονται αυτήν την περίοδο;

A. Ήταν ένα ταξίδι το οποίο άρχισε το 2005 και τελείωσε θα λέγαμε το 2013 με αρκετούς συνοδοιπόρους που κατά καιρούς ανέβηκαν και κατέβηκαν. Αυτό ήταν ένα ταξίδι το οποίο τελείωσε και αρχίζουμε καινούρια ταξίδια.

Q. Σήμερα οι πληροφορίες έρχονται με ραγδαίο ρυθμό. Μπορεί να αφομοιωθεί πιστεύεις η μουσική ή ακόμα να δημιουργηθούν ισχυρά ρεύματα;

A. Στο πρώτο σκέλος λέω ναι εννοείτε. Στο δεύτερο σκέλος είναι ένα στοίχημα το οποίο ο δημιουργός πρέπει να κερδίσει πρώτα από όλα. Και ένας αγώνας με τον εαυτό του και το όραμα του. Θα έπρεπε να δημιουργηθούν νέα ρεύματα ναι. Αλλά δεν ξέρω αν έχουν γίνει, αυτό πρέπει να περάσει λίγος ακόμα χρόνος για να φανεί.

Q. Η ηλεκτρονική μουσική είναι στα πάνω της τα τελευταία χρόνια και όλο και επηρεάζει άλλα είδη. Ποια κοινωνικά στοιχεία πιστεύεις έχουν συμβάλει σε αυτό;

A. Να το πάρουμε λίγο μπακαλίστικα, αλλά να το τοποθετήσουμε σε μια γραμμή. Άρχισε να βγαίνει μέσα του 60 η ηλεκτρονική μουσική και τότε άρχισε να επηρεάζει . Και οι Kraftwerk που θεωρούνται πατέρες, πριν έπαιζαν μπασοτύμπανα, κιθάρες ψυχεδέλεια. Οπότε βάλτο από τότε μέχρι τώρα υπάρχει μια τεράστια επιρροή. Τώρα για τα κοινωνικά στοιχεία, εδώ και δέκα χρόνια ο κάθε πιτσιρικάς που έχει πάθος με τη μουσική μπορεί να δημιουργήσει ηλεκτρονική μουσική με πολύ μικρό μπάτζετ ακόμα και από το δωμάτιο του, άρα είναι μεγαλύτερη η πρόσβαση σε αυτό.

Q. Λοιπόν για τέλος πες μου τα άμεσα πλάνα σου και αν είσαι ακόμα σε οίστρο. Σε ποια links μπορεί να μάθει περισσότερα για σένα και τη δουλειά σου ο κόσμος.

A. Ο οίστρος δε σταματάει ρε παιδί μου, δεν είναι οίστρος βασικά… Είναι η αγάπη και το πάθος. Δε διακατέχομαι από κάποιο οίστρο. Απλά πιστεύω να μη στερέψει αυτό ρε συ. Ευχαριστώ πάρα πολύ, παλιέ μου φίλε, συνοδοιπόρε κατά την θητεία και συμπότης μπυρών στη βόρειο Ελλάδα.

Τα εικαστικά για το άλμπουμ τα έχει κάνει η Νότα Λαδά
www.notalada.com