Όταν ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ εφήυρε το τηλέφωνο το 1876, ίσως να μην είχε στο μυαλό του ότι μπορεί να επηρεάσει την αισθητική του αστικού περιβάλλοντος. Ακόμα περισσότερο, η άνεση της τηλεπικοινωνίας ήταν ακόμα πολυτέλεια, μιας και οι τηλεφωνικές γραμμές ήταν ελάχιστες. Και παρ’ όλο που ο ευφυής Σκωτσέζος μηχανικός προνόησε να αφήσει καταγεγραμμένες τις προδιαγραφές για την εφεύρεση που έμελλε να αλλάξει τον κόσμο, δεν άφησε πίσω του σημειώσεις για το πώς έπρεπε να εγκατασταθεί! Αυτό, άφησε μπερδεμένους τους υπαλλήλους τηλεπικοινωνιών της εποχής, καθώς δεν ήξεραν τι πρέπει να κάνουν με όλα αυτά τα καλώδια, ή πώς θα μπορούσαν να τα κρύψουν ώστε να μην χαλάσουν το τοπίο. Η ιδέα ήρθε από τη Στοκχόλμη της Σουηδίας και σύμφωνα με αυτήν, αποφασίστηκε η κάλυψη των καλωδίων στον Παλιό Τηλεφωνικό Πύργο (Telefontornet).

Οι φωτογραφίες παρακάτω, που είναι ιδιοκτησία του Tekniska Museet δείχνουν τον Τηλεφωνικό Πύργο που αποτέλεσε κόμβο για τις διερχόμενες τηλεφωνικές γραμμές από το 1887 μέχρι το 1913. Πάνω από 5000 γραμμές ήταν συνδεδεμένες επάνω στον πύργο, ο οποίος μάλιστα κοσμήθηκε από τον αρχιτέκτονα Fritz Eckert, προκειμένου να μην αλλοιώσει τον περιβάλλοντα χώρο. Το ύψος του πύργου ανερχόταν στα 47 μέτρα και κάποιοι μάλιστα αναφέρουν ότι ήταν τόσο ψηλός που εμπόδιζε το φως του ήλιου. Παράλληλα, εξυπηρετούσε τον εμπορικό σκοπό της ανακοίνωσης προσφορών και εκπτώσεων, με την έπαρση μίας σημαίας. Μετά την περίοδο 1887-1913, ο πύργος διατηρήθηκε σαν αξιοθέατο, αλλά κατέρρευσε το 1953 μετά από μία πυρκαγιά.