Επειδή τον τελευταίο καιρό πολλοί εξανίστανται για τη διαφθορά λες και είναι συμπεριφορά που διέπει το DNA μας, είπα να παραθέσω λίγες σκέψεις που συνηγορούν στο ότι όχι μόνο ουρανοκατέβατη αλλοίωση του γενετικού μας κώδικα από αρχαιοτάτων χρόνων δεν είναι τα σκάνδαλα, αλλά γίνονται με τις ευλογίες όσων πλασάρονται για σωτήρες. Και επειδή τον τελευταίο καιρό πολλές φορές άκουσα ότι “είμαι Ελληνίδα άρα θα ξέρω από ______ (τοποθέτησε Χ μπαγαποντιά)” ας δούμε λίγο τα στοιχεία προσεκτικά. Η ΕΕ που ξαφνικά άρχισε να κόπτεται για τη χρηστή διαχείριση κονδυλίων (εν μέσω στήριξης μιας γενοκτονίας), επιβάλλει ποσοστώσεις στην παραγωγή και τη διαχείρισή της για τη ρύθμιση της αγοράς και όχι για την ικανοποίηση της εγχώριας ζήτησης αγροκτηνοτροφικών προϊόντων. Αυτό οδηγεί σε μία εγχώρια παραγωγή που ενώ αυξάνεται, αφήνει ακάλυπτες τις ανάγκες της Ελλάδας, με τα τρόφιμα να ακριβαίνουν. Παράλληλα, επιδοτήσεις δίνει όχι μόνο για καλλιέργεια, αλλά και για περιορισμό και καταστροφή παραγωγής, ενώ οι πολιτικές της “πράσινης ανάπτυξης” που επιβάλλουν υποχρεωτική αγρανάπαυση και επιπλέον κόστος για συμβούλους, μελέτες κτλ. κάνουν πολύ συχνά προτιμότερο το να μην καλλιεργεί κανείς (νόμιμα) ή να καλλιεργεί και να τα πετάει. Στις περιπτώσεις που επιδοτήσεις δίνονται για καλλιέργεια, είναι συνδεδεμένες με τις δηλώσεις και όχι με την πραγματική παραγωγή. Άρα όχι μόνο νόμιμα μπορεί κάποιος να παίρνει επιδότηση και να πετάει αϊτό, αλλά αφήνεται προκλητικά μισάνοιχτο και το παράθυρο να γίνονται εικονικές δηλώσεις. Άρα: η ακρίβεια στο τραπέζι είναι εν μέρει συνέπεια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ και οι παράνομες εικονικές δηλώσεις είναι αναμενόμενες όσο η διαχείριση της παραγωγής σε μεγάλη κλίμακα γίνεται με βάση τη ρύθμιση της προσφοράς και ζήτησης για την αύξηση του εμπορικού ισοζυγίου της ΕΕ, και όχι με βάση την κοινωνικά οργανωμένη παραγωγή. Άρα λοιπόν να μη μας προκαλεί έκπληξη όταν οι λουλουδιασμένες ιτιές μας αφήνονται να μαραθούν για να ψηλώσουν άλλες λεμονιές, πιο άσχημες και πιο κοντές.
ΟΠΕΚΕΠΕ και λουλουδιασμένες ιτιές που μαράθηκαν
Published in Hibou
Νυχτερινό πετούμενο, καθήμενο σε μία κολώνα φωτισμού έξω από τα κεντρικά του Publica κάποιο καλοκαιρινό βράδυ, εμπνεύστηκε και είπε να μοιραστεί τις σκέψεις του με τα λοιπά πλάσματα της αστικής πανίδας. Παρότι θρώσκει άνω, είναι κουκουβάγια και στον ελεύθερό του χρόνο αρέσκεται να φιλοσοφεί. Όταν δεν το κάνει, συνήθως ζωγραφίζει, τραγουδάει, βλέπει επεισοδιάκια ή προγραμματίζει: οτιδήποτε προκειμένου να μην ξεμυτίσει από τη φωλιά του.